Vakantie! Heerlijk! Zes weken lang geen huiswerk overhoren. ’s Ochtends lekker wat langer blijven liggen. Geen gedoe met zoekgeraakte schooltassen, gymspullen en favoriete pakjes drinken die op zijn. Eindelijk tijd om eens leuke dingen te doen. Er is een keerzijde aan al deze positiviteit. Bellen met een vriendin is een enorme uitdaging (eufemisme). Want er zijn tijdens de vakantie onafgebroken stoorzenders in de buurt.

 

Zo stuurde mijn beste vriendin me eens een noodkreet per mail. Ik probeerde haar (en zij mij) een week lang tevergeefs te pakken te krijgen. ‘Eh, leuk dat je belt, alleen komt het nu niet zo goed uit!’ Na een week wist ze zelf niet eens meer over welke mail het nou ging. Dat was vakkundig verdrongen in de chaos van alle dag. Maar we waren vastbesloten om die avond toch echt met elkaar te spreken! Dat verliep ongeveer zo:

 

20.00 uur: Haar man pakte weer op. ‘Ze is even naar de ijssalon met de kinderen. Probeer het later nog maar eens.’

21.30 uur: Zij belde mij. Toevallig was net mijn broer binnen komen waaien om mijn dochter thuis te brengen. En aangezien ik hem niet zo vaak zie…. ‘Hij staat wel op het punt om weg te gaan dus ik bel je over een kwartiertje terug!’ beloofde ik.

21.45 uur: De telefoon ging heel vaak over. Haar man kwam weer aan de lijn. ‘Ze is net bezig om de jongste naar bed te brengen. Ze belt je zo.’ En zo strandde weer een goedbedoelde poging in de drukte die kinderen in de vakantie met zich meebrengen.

 

We zagen uit naar het einde van de vakantie. Dan gingen we weer bellen. Gewoon een keertje overdag. Als alle kinderen naar school waren. Tijdens onze welverdiende pauze. Uiteraard onder het genot van een lekkere kop koffie. Dan zouden we bijkletsen over hoe druk we het hebben nu de kinderen weer naar school gaan. Dat er vanmorgen weer een schoolboek kwijt was en het favoriete drinken van je oudste op was. Gister vergeten te halen bij de supermarkt. En die Engelse woordjes die je tijdens het ontbijt nog even moest overhoren. Nee dan was het tijdens de vakantie toch stukken rustiger toch? Of was er sprake van een roze bril?

Foto: Pexels.com. Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein.

 Back to study