Illustratie: Illustrator en kunstenares Heidi Urban-Pasterkamp Viltzijdig

 

Kinderen verbouwen gratis

je geweldige (design)interieur

 

Kinderen zetten je leven drastisch op zijn kop. En op de lange termijn je geweldige (design)interieur ook. Gelukkig maar dat je dat nog niet weet als er voor het eerst een wolk van een baby in je armen ligt. Dan koester je nog de illusie dat het gewoon een kwestie van goed opvoeden is. Jouw kind gaat wel goed luisteren. Eén boze blik van jouw kant en Jantje laat bibberend die stift vallen waar hij de muur mee wilde onder kalken. Toch?

 

Maar net als elke ouder tuin je met open ogen in de val. In plaats van volop te genieten van de fase dat een baby nog niets kan, loop je bij elke bereikte motorische mijlpaal over van trots. Helemaal als jouw kind eerder omdraait, kruipt, zit, staat, loopt of klimt dan Pietje van de buren. Je beseft niet dat de buren nog wat respijt is gegund totdat het bij hen ook voorgoed te laat is. Ook daar breekt onherroepelijk de gevreesde fase aan. Namelijk de periode dat de kinderen helemaal gratis jouw prachtige interieur verbouwen. Want onder de perfecte dekmantel van ‘ontdekkend leren’, slopen ze legitiem de boel. Doorgaans storten ze zich vol toewijding op deze nieuwe missie.

 

Want onder de perfecte dekmantel van 

‘ontdekkend leren’, slopen ze de boel.

 

Al kruipend, tijgerend en lopend vergroot de baby steeds zijn blikveld en reikwijdte. Laat dan ook nooit iets van waarde op de grond slingeren. Want baby’s zijn net kleine stofzuigertjes. Ze onderzoeken alles met hun mond. En daar stoppen ze alles wat ze vinden in. Ook pennen, kraaltjes, puzzelstukjes en sleutels. Als je even niet oplet, sta je weer angstig iets uit hun keel te vissen. Voor moeders is een sterk hart meer dan welkom. 

 

In de loop der jaren sneuvelde er al flink wat bij ons thuis. Van borden, kopjes, glazen, verscheurde, bekraste boeken tot printers, laptops, mobieltjes, drie stofzuigers, televisies, cd-spelers, gordijnen, stoelen en tafels aan toe. Ook spelen kinderen alléén in tv-reclames met speelgoed zoals het hóórt. Dankzij talloze (mislukte) experimenten is bij ons al flink wat speelgoed stuk gegaan. Net zoals de lattenbodems. Tja, het springt uiteraard geweldig op de bedden. Na al die geleden schade zou je je bijna gaan afvragen waarom kinderloze mensen geld tekort komen.  

 

Na al die geleden schade zou je je bijna gaan afvragen

waarom kinderloze mensen geld tekort komen.

 

Mijn jongste bouwt momenteel dagelijks van onze meubels een trein. De stoelen gaan ondersteboven, vervolgens stapelt hij ze op vernuftige wijze tot een toren, daar gaat een tafel bovenop en die knoopt hij vast met sjaals, doeken en allerlei draden. Vervolgens verplaatsen wij ons met hinksprongen door de woonkamer. Soms hebben wij de euvele moed om dit ingenieuze bouwwerk af te breken omdat we de meubels nodig hebben voor zoiets onbenulligs als eten. Dan laat hij hevig gekrenkt zijn stoomfluit op volle sterkte horen. ‘Nééhéé. Niet mijn trein kapotmaken!‘ Ik kan niet wachten tot hij in de volgende fase is beland.

 

2015-11 (kopie 2016-09) Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein.