‘Mijn papa woont nu daar’, klinkt er een stemmetje van de achterbank.

Het is een vriendje van mijn zoontje. Nee! Niet nog eentje, denk ik verdrietig. Ik voel terstond een knoop in mijn maag. De laatste jaren vallen de huwelijken bij ouders van vriendjes met bosjes om. Tot nog toe is er steeds iemand anders in het spel. Logisch dat het dan tot een breuk komt. Maar het verdriet en de verlorenheid bij de kinderen is er niet minder om. Alles was vroeger normaal was, lijkt opeens gecompliceerd.

 

Ik heb het er met een vriendin over.

Over de kinderen die in het begin hartverscheurend huilen als je toevallig bij een overdracht aanwezig bent. Het meisje met dat roze koffertje bij de school dat elke woensdag tot laat op de andere ouder wacht en één en al eenzaamheid uitstraalt. De speeldates die opeens zo moeizaam kunnen verlopen. Dat er opeens veel vaders toegevoegd worden aan je app-contacten omdat de moeders voorheen altijd de speeldates regelden.

 

Ze herkent wat ik zeg.

‘Mijn dochter liep voorheen in en uit bij haar hartsvriendinnetje bij de buren. Sinds de echtscheiding blijft de deur negen van de tien keer op slot. Ik heb natuurlijk voorzichtig gevraagd waarom.’ De reden bleek heel plausibel. Hartverscheurende pijn vanwege de eenzaamheid tijdens de dagen dat de kinderen er niet zijn. ‘Buurvrouw wil de schaarse uurtjes die ze met haar kinderen doorbrengt zo min mogelijk delen met anderen.’

 

We geven allebei een diepe zucht.

We snappen het heel goed. Waarschijnlijk zouden wij precies hetzelfde reageren. Maar toch voelt het ergens oneerlijk. Want de kinderen kunnen er niks aan doen. Maar wij hoeven gelukkig niet de halve week te dealen met de schrijnende pijn van lege bedjes en stille huizen zonder kinderstemmen. En we spreken de wens uit dat we dat vol kunnen houden tot onze kinderen allemaal volwassen zijn. Zodat we negen van de tien keer wel de deur open kunnen blijven gooien voor vriendjes en vriendinnetjes. Gewoon omdat je dan even een wat tijd voor jezelf hebt.   

2018-05 Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein. Beeld: Pexels.com.

 Vaderdag NL