Deel 1: Marijke en Albert voeren vijf jaar de wereldzeeën over

 

Gewoon allebei je baan opgeven, in het huwelijksbootje stappen en vervolgens aanmonsteren aan boord van een prachtig zeilschip. Marijke Hoekstra-de Boer doet het samen met haar man Albert. Samen zeilen ze vijf jaar lang de wereldzeeën over en wonen soms voor langere tijd op bijzondere exotische plekken aan de andere kant van de aardbol. Gedurende deze avontuurlijke jaren groeit de bemanning met twee kleine matroosjes. Hoe is het om ver op zee zwanger te zijn en ergens in een primitief ziekenhuis te bevallen? Lees mee in deze artikelenserie.

 

Trouwen? Prima! Maar voor huisje, boompje, beestje vonden ze het nog te vroeg.

‘We wilden eerst avonturen beleven’, lacht Marijke. De hobby van Albert bracht ze op een idee. ‘Hij is dol op het water en zeilde als jongen vaak op het IJsselmeer.’ Al gauw ontstond het plan om op zoek te gaan naar een zeilboot en die klaar te maken voor een wereldreis. De vader van Albert, een echte zeeman, leerde ze alles over het navigeren. Ze spaarden hard, kochten een boot en pasten die aan op oceaankrachten. Na drie jaar van voorbereidingen treffen, stak het kersverse echtpaar van wal.

 

 

‘Onze boot heet Samuël. Dat betekent ‘gebedsverhoring’, vertelt Marijke.

‘We zijn allebei gelovig en hebben ervaren dat onze droom uit mocht komen. We kozen er bewust voor niet alleen voor ons eigen plezier op reis te gaan. We wilden graag ook iets betekenen voor onze naaste ver weg. Dat vertelden we aan onze omgeving en veel mensen reageerden fantastisch. We kregen allerlei spullen en lectuur van bedrijven en kerken om uit te delen in arme gebieden. Heel bijzonder.’  

 

‘We begonnen onze reis met de Tropenroute, de eilandengordels boven en onder de evenaar.

We beleefden een geweldige start. We staken de Atlantische Oceaan over en voor de boeg zwommen de dolfijnen voor ons uit. Wow! Dat gaf zo’n gevoel van overwinning. Bij de Caribische eilanden keken we onze ogen uit. Mooie witte stranden, de prachtige natuur, de aardige eilandbevolking en de diverse culturen. We genoten met volle teugen van ons geweldige avontuur. Al onze dromen kwamen uit.’

 

[6] waterkraan repareren op Lukunor

Albert repareert een waterkraan.

 

‘Al snel daarna kregen we nog een geweldige verrassing.

We ontdekten na ons bezoek aan Aruba dat er een matroosje op komst was.’ Marijke en Albert stonden voor een dilemma. Doorgaan naar het Panamakanaal met de consequentie dat ze niet meer terug konden omdat vanwege de passaatwinden de Grote Oceaan alleen van oost naar west wordt overgestoken? Of kiezen voor een rondje Atlantische Oceaan om veilig thuis in Nederland de zwangerschap en bevalling af te wachten?

 

‘Maar wat was op dat moment ons thuis?’, vraagt Marijke.

‘Inderdaad! Onze boot! Die voelde inmiddels allang als ons thuis. En we wilden niet halverwege onze droom opgeven. We waren er al snel uit. Het matroosje zou gewoon onderdeel uit gaan maken van ons bijzondere reisavontuur. Het werd allemaal nog spannender dan we van tevoren hadden verwacht.’

 

 

Na de doorvaart door het Panamakanaal begon het echte werk.

‘In de Grote Oceaan liggen de eilanden ver uit elkaar. Dat betekende dat we lange zeiltochten voor de boeg hadden.’ De zwangerschap van Marijke verliep goed tot ze op een probleem stuitten. ‘Door de golfslag is er aan boord continu beweging. Ik verbruikte zoveel energie om in evenwicht te blijven dat ik afviel in plaats van aankwam. Dat kon natuurlijk nooit goed zijn met die kleine in mijn buik. Langer doorvaren was niet verantwoord.’

 

Albert en Marijke voeren naar Amerikaans Samoa.

‘We wilden vervolgens oversteken naar Nieuw Zeeland en daar de bevalling afwachten.’ Maar het liep anders dan gepland. ‘Zeilers wagen deze oversteek doorgaans in de maand november. De windrichting is dan gunstig en de oceaan is niet te wild boven de kapen. Maar tijdens mijn eerste zwangerschapscontroles op Amerikaans Samoa hoorden we dat ik in december zou bevallen. Het was echt niet verstandig om dan een maand ervoor een dagenlange oversteek te maken. Helemaal niet omdat ik gewicht verloor tijdens het zeilen.’

 

Dus gooide het zeilende echtpaar voorlopig het anker uit op Amerikaans Samoa. Volgende week lees je in deel 2 meer over hoe Marijke daar het zwanger zijn en de bevalling ervoer.

2016-05 Tekst: Samenwerking tussen Marijke Hoekstra-de Boer en Alice ten Napel voor MoederBrein.nl.

Foto’s: uit het privé-archief van Marijke en Albert.

Benieuwd naar het complete avontuur van Marijke en Albert?

Bestel het boek ‘Parels achter de horizon’ door Albert Hoekstra via: marijkedeboer@zonnet.nl.

570 pagina’s met kleurenfoto’s. Prijs: Euro 24,95. Of bestel het hier via bol.com.

52d9556ecb6db7.70153399

 

 Moederdag