Zo schattig! Matthias voert zijn kleine broertje Nathanaël. Foto: Marijke Hoekstra-de Boer.

(Lees hier in deel 1deel 2, deel 3, deel 4deel 5, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9 en deel 10 over het zeilende stel dat op Amerikaans Samoa een baby kreeg en daarna weer verder wilde zeilen op zoek naar avontuur.) 

 

Deel 11: Marijke en Albert voeren vijf jaar de wereldzeeën over

Zeilend stel neemt in Zuid-Afrika belangrijk besluit:

‘Nog even en onze droomreis zou ten einde komen’

 

Nadat in Bangkok alle papieren waren geregeld, vertrok het zeilende stel Albert en Marijke Hoekstra-de Boer uit Thailand. ‘We wilden niet nog een jaar in die regio blijven. Nathanaël was twee maanden oud en we zetten koers naar Zuid-Afrika’, vertelt Marijke. En terwijl ze al varend weer genoten van het avontuurlijke leven, speelde er wel steeds een belangrijke vraag door hun hoofd. ‘De wereldreis was onze droom maar mochten we onze kinderen daarin gevangen nemen? Of werd het langzamerhand weer tijd om naar de thuishaven te gaan?’

 

droomplek

Het ultieme avontuurlijke gevoel. Alleen op een verlaten strand. Foto: Albert Hoekstra.

 

De eerste ankerplaats was de schitterende atol Cocos Keeling.

‘Ik deed de was bij een grote regenwatertank en de kinderen speelden op het verlaten witte strand. Albert maakte een vuurtje om de vuilnis te verbranden en hij spande een touw tussen twee palmbomen om de was op te hangen om te drogen.’ Het ultieme avontuurlijke gevoel. Maar er was ook die andere kant waar ze keihard mee werden geconfronteerd tijdens de oversteek naar Mayotte.

 

 

‘De zee was heel erg ruw en de kinderen moesten binnen blijven.

Ook werden we allemaal zeeziek. De stuurautomaat ging stuk en toen ik koffie wilde zetten, ontdekte ik dat het gas op was. Een ramp. We hadden wel bloem, rijst, spaghetti en macaroni aan boord, maar daar hadden we zonder gas weinig aan. De volgende dagen leefden we op koekjes, aardappelpuree en twee blikken spinazie. De wegwerpluiers raakten op en we hadden geen droge kleding meer. Bovendien raakte de diesel op en viel de wind weg. We waren in een hele nare situatie beland.’

 

Natuurlessen om je heen 1

Gezellig aan boord. Alhoewel, die ene keer belandden ze in een heel vervelende situatie. Foto: Albert Hoekstra.

 

‘Zo dobberden we hulpeloos op de oceaan, zonder eten en stuurkracht.

We baden om een oplossing en opeens begon het zachtjes te waaien. Het duurde even voordat het tot ons doordrong. Maar dit was het wonder waarom we hadden gebeden. Albert zeilde de rest van de nacht door en de volgende ochtend bereikten we land. Eindelijk! We sprongen in de dinghy en kochten meteen heel veel eten. We konden ons niet inhouden en begonnen met knorrende magen er midden op straat al van te eten. Nog nooit hadden vers stokbrood en gebak zo lekker gesmaakt.’   

 

 

 

Na een tussenstop in het straatarme Madagaskar belandde de zeilende familie in Zuid-Afrika.

‘We gingen op safari en bekeken een Zoeloedanswedstrijd. Daarna vergaapten we ons aan de enorme overvloed in het winkelcentrum. Dat waren we na al die jaren in minder welvarende landen niet meer gewend. Als we kleding of handdoeken uitdeelden, waren de mensen daar zo blij mee. En hier was meer dan genoeg. We raakten helemaal overprikkeld van die overdaad. Tot overmaat van ramp raakten we ook nog Matthias kwijt. Die bleek later in een dierenwinkel te zitten. Wat een opluchting.’

 

Terugkeer 1

De was hangt te drogen over de reling. Foto: Marijke Hoekstra-de Boer. 

 

‘We genoten van ons verblijf.

We beklommen de Tafelberg, gaven de boot een grote onderhoudsbeurt, kregen bezoek van een oud Urker en we zwommen tussen de pinguïns. We maakten vrienden, sloten ons aan bij een kerkje en namen in Simons Town heel hele belangrijke beslissing. We zouden onze zeilreis beëindigen door koers te zetten naar Nederland om ons daar te settelen. We waren er na vijf jaar klaar mee. Het werd tijd voor huisje, boompje, beestje. Dus zetten we onze zeilboot de Samuël te koop! Nog even en onze droomreis zou ten einde komen.’

 

Terugkeer 3

‘Een fantastische ontvangst in de vorm van versierde zeiljachten die ons tegemoet kwamen varen.’ Foto: Marijke Hoekstra-de Boer.

 

‘We voeren langs de kust van Afrika richting Nederland.

En daar kregen we werkelijk waar een fantastische ontvangst. De reddingsboot en versierde zeiljachten kwamen ons toeterend tegemoet varen, de misthoorn weerklonk op klaarlichte heldere dag en er stonden heel veel mensen op de kade. Matthias wist niet wat hem overkwam. Onze familie zong ons toe. Het was echt geweldig. Maar oef… Terugkomen is wel een stuk moeilijker dan vertrekken. Dat merkten we al snel’, herinnert Marijke zich. ‘Gelukkig konden we tijdelijk terecht in een chalet.’

 

Terugkeer 2

De reddingsboot was ook van de partij. Foto: Marijke Hoekstra-de Boer.

 

‘Daarna moesten we alles weer opbouwen.

De boot verkopen, allebei werk zoeken en een huis. Het was heel hectisch allemaal. Maar alles kwam goed terecht. Gelukkig hebben we nog altijd onze herinneringen omdat de scheepsjournaals die Albert onderweg schreef gebundeld zijn in een boek. En nog iets heel leuks. We zijn met de jongens teruggegaan naar hun geboortegrond toen ze tieners waren. Zo was voor mij de cirkel rond.’

 

met mama lbj

De tiener Matthias en zijn moeder Marijke terug bij het armoedige ziekenhuis op Amerikaans Samoa waar Matthias jaren eerder na een razendsnelle bevalling werd geboren. Foto: aangeleverd door Marijke Hoekstra.

 

Matatia met samoan grandpa

‘Matatia’ met zijn ‘opa’ op Samoa. Zijn ouders werden tijdens hun verblijf ‘geadopteerd’ door deze familie. Ze leefden mee tijdens de zwangerschap en na de geboorte van Matthias. Foto: Marijke Hoekstra-de Boer.

 

Terugkeer Nathanael in Thailand 3

Nathanaël staat voor het luxueuze ziekenhuis in Phuket waar hij werd geboren. Foto: Marijke Hoekstra.

 

‘Alhoewel…’, mijmert Marijke.

‘Het is voor mij stiekem nog wel een droomidee dat de jongens, mochten ze ooit gaan trouwen, daar terugkeren om een mooie bruidsfotosessie te maken. We zagen altijd zoveel mooie stelletjes op de stranden foto’s nemen. Dus wie weet, gaan we nog eens een keertje terug’, blikt Marijke verlangend vooruit.

 

2017-07 Tekst: Samenwerking tussen Marijke Hoekstra-de Boer en Alice ten Napel voor MoederBrein.

 

Benieuwd naar het complete avontuur van Marijke en Albert?

Bestel het boek ‘Parels achter de horizon’ door Albert Hoekstra via: marijkedeboer@zonnet.nl. 570 pagina’s met kleurenfoto’s. Prijs: Euro 24,95.

Of bestel het hier via bol.com.

 

52d9556ecb6db7.70153399

 

 Reizen algemeen

 Pampers