Als Juan op Schiphol de hoek om rent,
barst de familie in juichen uit: ‘Hoera’!
Jolanda: ‘Alleen links knuffelen, anders
doen de hechtingen in mijn wang pijn’

 

Adoptie deel 13Jolanda en Klaas adopteren drie Colombiaanse kinderenLees hier deel 1deel 2deel 3deel 4deel 5deel 6deel 7deel 8deel 9deel 10deel 11 en deel 12.

 

gezinsfoto

Op het vliegveld in Bogota.

 

Na een indrukwekkend verblijf in Colombia pakken Jolanda en Klaas eindelijk hun koffers. Ze hebben op het gebied van ziekte het nodige meegemaakt. Het begon met die nare voedselvergiftiging van Klaas. Vervolgens de gapende hoofdwond van Juan die ook nog eens verkeerd gehecht bleek te zijn! En het eindigde met het pijnlijke (want onverdoofde) tandartsbezoek van Jolanda. Maar het is allemaal meer dan de moeite waard geweest. Want op 23 maart gaan ze stralend op weg naar huis. Met in hun armen de grootste schat op aarde. Cris, hun tweede zoon, het broertje van Juan. Samen op weg naar Nederland waar de hele familie al reikhalzend naar hun komst uitziet.

 

 

straatventer

Typisch Colombiaans straatbeeld.

 

Het afscheid is opnieuw emotioneel.

‘We hebben vijf weken lang met deze Colombiaanse mensen opgetrokken. Zij voelen als familie voor ons’, zegt Jolanda. Ze zijn aan de ene kant dolblij om weer naar huis te gaan. Maar opnieuw is daar weer die prangende vraag. Wanneer komen zij hier weer terug? ‘We houden van Colombia, het land waar de wortels van onze kinderen liggen. We genieten van deze mensen, de bijzondere cultuur, de schitterende natuur, het heerlijke eten. Wat zullen we dit allemaal gaan missen.’

 

 

 

Nog een paar laatste omhelzingen en dan moeten ze echt gaan.

In de taxi drogen ze hun tranen af en genieten nog even intens van het Colombiaanse straatbeeld. Wie weet hoe lang het duurt voordat ze het weer zien? Op het vliegveld blijkt de Colombiaanse contactpersoon Mauricio wederom zijn gewicht in goud waard. Hij manoeuvreert ze langs eindeloze wachtrijen en regelt een babywiegje voor Cris. Zo kan die tijdens de terugvlucht lekker slapen. Ze drinken samen nog een laatste overheerlijke Colombiaanse koffie en dan is het tijd om te gaan.

 

cris-8

 

In het vliegtuig aangekomen, blijkt er niemand achter de familie Tol te zitten.

Ze eigenen zich meteen die lege stoelen toe en maken er een comfortabel bedje van voor Juan. ‘We moesten eerst dagenlang wachten omdat alle vliegtuigen volgeboekt waren en als je eindelijk een vlucht hebt, blijken er stoelen vrij te zijn’, grinnikt Jolanda. ‘Dat is weer op zijn Colombiaans zullen we maar zeggen. Gelukkig konden wij er op dat moment van profiteren.’ En na een voorspoedige vlucht landen ze veilig op Schiphol.

 

 

 

‘Ook deze keer hadden we een bus geregeld voor onze families en naaste vrienden.

Jolanda heeft vooraf iedereen op het hart gedrukt dat ze alleen links mogen knuffelen! ‘Rechts had ik nog pijnlijke hechtingen van mijn tandartsavontuur’, lacht ze. Als ze eenmaal geland zijn, gieren de zenuwen ze alweer door het lijf. ‘De tranen brandden direct al achter mijn ogen’, herinnert Jolanda zich. ‘En op het vliegveld voerde ik het looptempo flink op. Hoewel, dat probeerde ik’, zegt ze. ‘Maar ja, met twee kinderen is dat een beetje lastig.’

 

juan-en-cris-2

Juan met zijn broertje Cris.

 

Dan ligt het tempo een stuk lager omdat je met veel dingen rekening dient te houden.

‘We moesten eerst Cris nog even verschonen en Juan moest nog even plassen.’ Het lijkt eindeloos te duren. Maar als ze dan eindelijk bijna bij de uitgang zijn, wijzen Jolanda en Klaas naar voren. ‘Daar om de hoek zijn opa, oma en bèbe en bes’, vertellen ze hem. Juan begint te stralen en zet het meteen op een lopen. Hij scheurt de hoek om en van een afstandje horen Jolanda en Klaas een grote menigte ‘Hoera’ roepen. ‘Wat een geweldig moment’, herinnert Jolanda zich. ‘De tranen rolden over onze wangen. Een belevenis om nooit meer te vergeten.’

 

 

 

2016-12 Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein. Foto’s: aangeleverd door Jolanda Tol-Leistra.

Volgende week in deel 14: Op Schiphol is iedereen de zere wang van Jolanda vergeten en Juan belandt met vreselijk eczeem in het ziekenhuis. 

 

 

Meer weten over adoptie? Enkele leestips:

‘Mama jullie hebben mij gekocht hè?’

Wat zeg je als je adoptiekind zo’n vraag stelt? In het boek Wereldkind vind je talloze tips over praten met je adoptiekind. Zeer zeker een aanrader. Met Renée Wolfs complete en praktische boek leer je hoe je met je kind open communiceert over adoptie. Lees hier de recensie van MoederBrein.

 

wereldkind

Boeiend! Lees in De adoptiemonologen van Marina van Dongen over hoe geadopteerde volwassenen zelf terugkijken op hun jeugd als adoptiekind. Meer info? Lees hier de recensie van MoederBrein.

 

adoptiemonologen

 

In het boek ‘Waarom China mij twee dochters schonk gaat Martijn Roessingh in op het Chinese bevolkings- en adoptiebeleid. Lees hier de recensie die MoederBrein over het boek schreef. 

 

1001004006855771

 

Sint Cadeauwinkel