DIE VERDWENEN TAS IS EEN REGELRECHTE RAMP!

 

Jolanda en Klaas adopteren drie Colombiaanse kinderen, Juan, Cris en Elizabeth. 

Jolanda en Klaas adopteren drie Colombiaanse kinderen. Lees hier deel 1deel 2deel 3deel 4deel 5deel 6deel 7deel 8deel 9deel 10deel 11deel 12deel 13deel 14deel 15deel 16,  deel 17deel 18deel 19 en deel 20deel 21, deel 22 en deel 23 en deel 24.

 

Zo vlak voor hun vertrek naar Nederland gaan Klaas en Jolanda nog een dagje op stap met German, de keukenmanager van het pension waar ze verblijven. Eigenlijk is dat verboden, dus wachten ze hem buiten om de hoek stiekem op. Ze beleven een bijzondere dag tot het moment dat hun taxi wegrijdt. ‘Klaas had onze tas in de auto laten liggen’, vertelt Jolanda. ‘Dat was een regelrechte ramp! Al onze paspoorten zaten erin en we zouden twee dagen erna al naar Nederland vertrekken. We moesten die tas terug krijgen, anders zaten we flink in de problemen.’

 

zwembad

 

Maandagochtend nodigt German de familie Tol uit om bij hem thuis langs te komen. Tijdens de weken in het pension hebben ze een bijzondere band met elkaar gekregen. ‘Wij hielpen hem vaak in de keuken en ’s avonds brachten we veel tijd met elkaar door’, legt Jolanda uit. German woont te ver weg om met het openbaar vervoer naar huis te reizen en een dagelijkse taxirit is te duur. Vandaar dat hij vaak in het pension bleef slapen. Er is één probleem. Het personeel dient werk en privé strikt gescheiden te houden. Niemand mag weten dat ze op bezoek gaan bij German. Dus spreken ze af hem buiten om de hoek op te wachten. En zo reizen ze samen per taxi verder.

 

German zit voorin en als een geboren gids vertelt hij veel over de omgeving. Al snel belanden ze in de armere buurt van Bogota. En het verschil is opvallend. ‘We merkten direct dat we in een heel andere omgeving waren.’ Ze zien overal mensen rondneuzen in afvalbakken. ‘Ze scheurden vuilniszakken open op zoek naar wat eten. Echt zo verschrikkelijk schrijnend om te zien.’ Ook het verkeer stelt ze danig op de proef. ‘Dat is optrekken, remmen, optrekken en weer remmen. Voor je gevoel schudden al je ingewanden door elkaar omdat de auto steeds heen en weer slingert. Vooral het laatste stuk door de bergen was vreselijk. De wegen waren onbegaanbaar. Overal zagen we grote kuilen in de weg en riolen zonder deksels erop. Werkelijk waar levensgevaarlijk.’

 

 

 

Klaas heeft veel last van de vervuilde lucht door de smog en uitlaatgassen. ‘Hij voelt zich vaak licht in zijn hoofd’, vertelt Jolanda. ‘Na al die weken in Colombia snakken we weer naar frisse Hollandse lucht.’ Eindelijk komen ze op de plaats van bestemming aan. Het is een appartement dat German een jaar eerder heeft kunnen kopen. Het is niet groot. Er staat een bankstel, een vier persoons eethoek en een klein aanrecht. Ana, Germans vrouw, verwelkomt ze met hun zoon Santiago en dochter Lorena. Onder het genot van koffie kletsen ze lekker bij. Dan besluiten ze bij een restaurant te eten, slechts tien minuten daar vandaan. Maar eerst krijgen de gasten het advies om alle sieraden af te doen.

 

‘Die tien minuten bleken tien Colombiaanse minuten’, grinnikt Jolanda. ‘Juan vroeg elke keer: ‘German, quanto minutas?’ Volgens German was het telkens nog vijf minuten. En dat tot acht keer toe. Ondertussen begon het ook nog te regenen en stapte Cris in de hondenpoep. En toen we na drie kwartier eindelijk op plaats van bestemming waren, bleek het restaurant dicht te zijn.’ German put zich uit in verontschuldigingen, maar gelukkig is er vlakbij een kippenrestaurant dat wel open is. En daar smullen ze met zijn allen, zelfs de kieskeurige Cris laat zich de maaltijd goed smaken.    

 

elizabeth-11

 

Na het eten bezoeken ze de kathedraal waar German altijd heen gaat om te bidden. ‘Die kathedraal is elke dag geopend en heel indrukwekkend om te zien’, herinnert Jolanda zich. ‘Er komen veel volwassenen maar ook jongeren.’ Vervolgens gaan ze naar het centrum. ‘Heel bijzonder om zo tussen de lokale bevolking te lopen. We zagen allemaal winkeltjes en stalletjes waarmee zij wat probeerden bij te verdienen. Als blanken vielen we daar erg op. Ik durfde de camera eigenlijk niet tevoorschijn te halen. Iedereen staarde naar ons en keek ons na. Dat was niet zo prettig.’ Ook German heeft het in de gaten en ze besluiten terug te gaan naar zijn huis.

 

Ze houden twee taxi’s aan. Eenmaal bij het appartement aangekomen, zijn ze druk bezig met betalen, de kinderen helpen uitstappen, de buggy en andere spullen uitladen. ‘Heb je alles?’, vraagt Jolanda aan Klaas. Die trekt opeens wit weg. ‘Help. Nee! De tas met de paspoorten zit nog in de taxi’, roept hij dan uit. De voorste taxi is net weggereden en uit het zicht verdwenen. Dit kan niet waar zijn. ‘We raakten helemaal in paniek’, vertelt Jolanda. ‘Ik kon wel janken. We zouden over twee dagen vertrekken naar Nederland en nu waren we alle papieren kwijt.’ Klaas vreet zichzelf helemaal op van opwinding en Jolanda is volledig van de kaart. ‘Er ging van alles door ons hoofd. Wat er allemaal mis kon gaan. Onze terugvlucht, de adoptie. Wat zou er gebeuren en wat stond ons te wachten?’

  

 

Gelukkig houdt German zijn hoofd koel. Hij stapt snel in de tweede taxi die er nog staat en samen met de chauffeur zet hij een woeste achtervolging in. Ze sjezen door het Colombiaanse verkeer en zijn in een mum van tijd niet meer te zien. De familie Tol blijft vol spanning afwachten wat er gaat gebeuren. Na tien hele lange minuten komt German weer terugrijden met de taxi. Triomfantelijk laat hij zijn trofee zien. ‘Jawel hoor! Het was hem gelukt! Hij had onze tas! We waren zo blij en ontzettend opgelucht dat we tegelijk moesten lachen en huilen. Vervolgens slaakten we een hele diepe zucht van opluchting. German ook. Hij had hierdoor nog in de problemen kunnen komen. Maar gelukkig is het heel goed afgelopen.’      

 

Anna maakt eerst overheerlijke Colombiaanse koffie voor iedereen klaar. ‘Dat konden we heel goed gebruiken op dat moment’, grinnikt Jolanda. Daarna gaat het gezelschap richting Down Town Bogota om een extra koffer te kopen. ‘Die zijn daar veel goedkoper en German weet precies waar we moeten zijn. Down Town is heel er mooi, maar het is handig om er met iemand naar toe te gaan die de weg weet. De jongens vinden het niet zo fijn dat ze niet vrij rond mogen lopen omdat het niet vertrouwd is. We houden ze stevig bij de hand vast en dat vinden ze niet zo leuk op die leeftijd. Maar ja, soms moet het wel eens.

  

 

Met een koffer rijker gaan ze samen met German weer op weg naar het pension. Daar is het nog even spannend want er staat iemand van de directie buiten de poort. ‘En die mocht natuurlijk niet zien dat German bij ons in de taxi zat.’ German sommeert de taxichauffeur een stukje door te rijden. De familie Tol stapt als eerste uit. Vervolgens maakt German gewoon nog een rondje voordat hij zelf uitstapt. ‘Toch raar dat je niet zelf uit mag maken wie je uitnodigt in je eigen huis’, vindt Jolanda. Bij het avondeten vragen ze voor de zekerheid of German nog in de problemen is gekomen. Hij begint te lachen. ‘Nee hoor. De directie heeft wel wat gemompeld, maar verder was er no problemo.’ ‘Gelukkig maar’, zegt Jolanda. ‘Die hele dag bij elkaar was al spannend genoeg. Daar hebben we de rest van de avond nog over nagepraat.’

 

Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein. Foto’s: aangeleverd door Jolanda Tol-Leistra.

 

Meer weten over adoptie?

Hier volgen een paar leestips:

 

‘Mama jullie hebben mij gekocht hè?’

Wat zeg je als je adoptiekind zo’n vraag stelt? In het boek Wereldkind vind je talloze tips over praten met je adoptiekind. Zeer zeker een aanrader. Met Renée Wolfs complete en praktische boek leer je hoe je met je kind open communiceert over adoptie. Lees hier de recensie van MoederBrein.

 

wereldkind

Boeiend! Lees in De adoptiemonologen van Marina van Dongen over hoe geadopteerde volwassenen zelf terugkijken op hun jeugd als adoptiekind. Meer info? Lees hier de recensie van MoederBrein.

 

adoptiemonologen

 

In het boek ‘Waarom China mij twee dochters schonk‘ gaat Martijn Roessingh in op het Chinese bevolkings- en adoptiebeleid. Lees hier de recensie die MoederBrein over het boek schreef. 

 

1001004006855771

 

 Baby algemeen