Adoptie deel 9: Juan is dolblij met zijn nieuwe broertje

Klaas is erg ziek en de overdracht

van baby Cris is al over twee dagen!

 

Deel 9: Jolanda en Klaas adopteren drie Colombiaanse kinderen

Lees hier deel 1deel 2deel 3, deel 4, deel 5, deel 6deel 7 en deel 8.

 

Jolanda en Klaas voelen zich intens gelukkig. Ze mogen weer naar Colombia. Deze keer om hun tweede zoon Cris op te halen. Juan is dolblij met zijn nieuwe broertje en gaat natuurlijk mee om deze bijzondere gebeurtenis mee te maken. Maar als ze in het vliegtuig zitten, gaat het flink mis. Klaas voelt zich verschrikkelijk ziek. Hij is spierwit en het zweet breekt hem van alle kanten uit. Als dat maar goed gaat.

 

cris-5-uitsnede

Samen op weg om deze goedlachse baby op te halen.

 

Beide ouderparen brengen Jolanda, Klaas en Juan met een busje naar Schiphol.

Het afscheid is emotioneel. ‘Het voelde heel dubbel. We gingen op weg om onze zoon op te halen, maar we lieten wel onze familie zes weken lang achter. Maar het was natuurlijk meer dan de moeite waard’, lacht Jolanda. Nog een laatste zwaai naar de opa’s en oma’s en dan gaan ze resoluut de hoek om. Op weg naar hun zoon Cris die in Colombia op ze wacht.

 

Juan is hartstikke lief en gedraagt zich fantastisch in het vliegtuig.

Hij steelt menig hart van de medereizigers. Met Klaas gaat het minder goed. Hoe dichter ze bij Bogota komen, hoe zieker hij zich voelt. Waarschijnlijk heeft hij in het vliegtuig iets verkeerds gegeten. Hij is spierwit en het zweet breekt hem van alle kanten uit. Na de landing gaan ze dan ook direct op zoek naar het dichtstbijzijnde toilet.

 

 

 

Ondertussen houdt Jolanda Juan en de tassen nauwlettend in de gaten.

‘Op het vliegveld van Bogota controleren ze altijd heel streng op drugs’, vertelt Jolanda. ‘Ik vind het altijd spannend als we er zijn. Als buitenlander vallen we op en ze pikken ons er altijd even uit. Ze controleren de papieren extra goed. En als ze zien dat we een lege maxi-cosi bij ons hebben, roept dat ook de nodige vraagtekens op. Heel logisch allemaal, maar we waren bekaf en niet in de stemming voor al die extra vragen.’ Gelukkig is Klaas ondertussen ook weer terug. ‘Ik had het zo met hem te doen. Hij was flink ziek.’ 

 

Maar dan is daar opeens die behulpzame Colombiaan van het vliegveld.

Hij ziet hoe Klaas eraan toe is en leidt ze snel door de controle. Tot hun grote opluchting staat hun Colombiaanse contactpersoon Mauricio buiten al naar ze te zwaaien. ‘Hij zag meteen dat Klaas beroerd was en reed ons zo snel als hij kon naar het pension. Daar aangekomen, stortte Klaas zich direct neer op het bed. Ik ging nog wat eten met Juan en daarna gingen wij ook vroeg onder de wol.’

 

cris1-uitsnede

Nog even wachten en dan kunnen ze Cris eindelijk in de armen sluiten.

 

De dagen erna is Klaas nog steeds flink ziek.

De dokter die altijd langskomt in het pension constateert dat Klaas een voedselvergiftiging heeft opgelopen. Hij schrijft medicijnen voor. Die moeten snel helpen! Want op 20 februari, twee dagen na hun aankomst in Colombia, staat de overdracht van Cris al op het programma. Het is zaak dat Klaas zich dan weer fit voelt. ‘Jammer genoeg voelde hij zich nog steeds niet lekker. Maar hij zette zijn beste beentje voor. We wilden zo snel mogelijk naar onze Cris toe en dat gaf Klaas de kracht die hij nodig had.’

 

Ze kleden zich allemaal weer op hun mooist aan.

Dan gaan ze naar het appartement van Rosa, de directrice van Los Pisingos (het kindertehuis). Bekend terrein voor ze want bij de overdracht van Juan ging het net zo. ‘Onze harten gingen sneller kloppen. We legden Juan uit dat we hem ook zo opgehaald hadden. Hij vond het allemaal heel interessant.’ Rosa ontvangt ze met open armen. ‘Het is zo’n lieve vrouw en ze was zo blij om ons weer te zien. En met name Juan. Ze had hem aan ons als baby’tje van twee maanden toevertrouwd. En nu zag ze hem als peuter. Het gaf haar zo’n goed gevoel om één van ‘haar’ kinderen terug te zien en te merken dat het goed met hem ging.’

 

met-rosa

Rosa (rechts), de directrice van het kindertehuis, vindt het fantastisch om Juan weer te zien, één van ‘haar’ kinderen. 

 

Ze voeren een kort gesprek en dan gaat Rosa weg om snel Cris te halen.

‘De zenuwen gierden weer door ons lijf. Het wachten leek zo lang te duren. En daar kwam Rosa eindelijk binnen met onze zoon Cris. Wat een prachtig jongetje. Onze lieveling waar we zo naar uitgekeken hadden. Juan was zo ontzettend blij. Eindelijk een broertje! Hij wilde direct met hem spelen haha. Klaas was nog niet helemaal fit en had zich in een lekkere stoel gesetteld. Ik gaf Cris aan hem zodat ik de meegebrachte cadeautjes voor het kindertehuis aan Rosa kon overhandigen.’

 

overdracht-cris-2

Daar is hij dan eindelijk, hun lieveling. Jolanda, Klaas en Cris.

 

‘Het was zo fijn om weer bij Rosa te zijn’, herinnert Jolanda zich.

‘Het zijn zulke mooie en intieme momenten die zoveel indruk hebben gemaakt dat ik ze nooit meer zal vergeten!’ Na dit hartverwarmende bezoek rijden Jolanda en Klaas weer naar het pension. Ze krijgen een hartelijk welkom van de andere adoptieouders. ‘In het pension verblijven alleen adoptieouders. We zitten allemaal in dezelfde situatie en leven erg met elkaar mee.’ Al snel trekken Jolanda en Klaas zich even terug om even te genieten van hun mooie jongetje. Ze voelen zich de koning te rijk met hun gezin. Ze kunnen het nog nauwelijks bevatten. Ze zijn voortaan met zijn viertjes.

 

overdracht-cris-3

Voortaan zijn ze met zijn vieren. Juan, Jolanda, Klaas en Cris.

 

Volgende keer in Adoptie deel 10: Nog meer ziekte en ellende want Juan moet midden in de nacht naar het ziekenhuis.

Tekst: Alice ten Napel. Foto’s Jolanda Tol-Leistra.

 

Meer weten over adoptie? Enkele leestips:

‘Mama jullie hebben mij gekocht hè?’

Wat zeg je als je adoptiekind zo’n vraag stelt? In het boek Wereldkind vind je talloze tips over praten met je adoptiekind. Zeer zeker een aanrader. Met Renée Wolfs complete en praktische boek leer je hoe je met je kind open communiceert over adoptie. Lees hier de recensie van MoederBrein.

 

wereldkind

Boeiend! Lees in De adoptiemonologen van Marina van Dongen over hoe geadopteerde volwassenen zelf terugkijken op hun jeugd als adoptiekind. Meer info? Lees hier de recensie van MoederBrein.

 

adoptiemonologen

 

In het boek ‘Waarom China mij twee dochters schonk gaat Martijn Roessingh in op het Chinese bevolkings- en adoptiebeleid. Lees hier de recensie die MoederBrein over het boek schreef. 

 

1001004006855771

Baby- & kinderkleding