Marijke met een glunderende Matthias op de boot.

(Lees hier in deel 1deel 2, deel 3 en deel 4 over het zeilende stel dat op Amerikaans Samoa een baby kreeg en daarna weer verder wilde zeilen op zoek naar avontuur.) 

Deel 5: Marijke en Albert voeren vijf jaar de wereldzeeën over

Marijke: ‘Onze boot leidde tot een opmerkelijke huwelijk’

‘Bijzonder verhaal over hoe mijn man mijn stiefbroer werd’

 

Terwijl Marijke en Albert over de wereldzeeën zwierven en een kind kregen, gebeurde er aan het thuisfront ook iets opmerkelijks. Nadat de Samuël wegvoer uit de haven van Urk ontstond er een bijzonder contact tussen Marijkes moeder en de vader van Albert. Zo speciaal dat het zeilende stel op Amerikaans Samoa in een brief las dat hun ouders wilden trouwen. ‘We waren er helemaal beduusd van’, herinnert Marijke zich. ‘Want door dat huwelijk zou mijn man Albert mijn stiefbroer worden.’ Met recht een buitengewone situatie. En hun Samoaanse ‘familie’ had daar dan ook een uitgesproken mening over.

 

 

 

Om dit verhaal in perspectief te plaatsen, gaan we terug in de tijd.

‘Mijn vader overleed vrij plotseling toen ik elf jaar oud was’, vertelt Marijke. Het was een enorme schok voor het hele gezin. Jaren later kreeg ze verkering met Albert. Ze ontdekte dat ze allebei halfwees waren. Alberts moeder had op jonge leeftijd een heftig ziekbed gehad. En Albert moest haar al op zijn dertiende missen. ‘We begrepen elkaar heel goed op dat terrein. Als kind kregen we een doordringende levensles. Je weet nooit of je oud mag worden.’

 

Thailand

Albert en Marijke leerden vroeg dat ze nu hun zeildroom waar moesten maken. Later komt misschien nooit. 

 

‘Bovendien verongelukten tijdens onze verkeringstijd mijn fijne collega samen met zijn vriendin.

En een jonge zwager van ons kreeg een dodelijk ongeluk aan boord.’ Deze gebeurtenissen vormden Marijke en Albert. ‘We leerden al vroeg dat je je dromen nu waar moet maken en niet moet wachten tot later. Want dat later komt misschien wel nooit.’ Terwijl het stel droomde om een wereldreis te gaan maken, ontpopte de vader van Albert zich tot de drijvende kracht om het plan ook daadwerkelijk door te zetten.

 

  

 

‘Mijn schoonvader was een wijze man en hij bezat veel mensenkennis.

Helaas heb ik hem maar korte tijd mee mogen maken. Hij was voor ons een groot voorbeeld. Hij stimuleerde ons om deze wereldreis op jonge leeftijd te maken. Juist jong! Omdat je dan in de kracht van je leven bent. En van uitstel komt meestal afstel. Ook praktisch gezien hielp hij ons. Hij voer jarenlang als zeeman over allerlei zeeën. En hij was degene die ons leerde navigeren.’

 

[3] meisjes begroeten Matthias op lamotrek

Zo’n blank jongetje trekt altijd veel bekijks van de lokale bevolking. 

 

Na drie jaar voorbereiding vertrokken Albert en Marijke.

‘Wij waren allebei de laatste kinderen die uitvlogen. Onze ouders moesten wennen aan het lege nest en een nieuwe levensinvulling zoeken. Ze dronken af en toe koffie bij elkaar. Nodigden elkaar uit om te komen eten. En ze vroegen of de ander al iets had gehoord of post had gekregen. Ze vonden troost bij elkaar en groeiden naar elkaar toe. En zo kregen we opeens een brief dat er een huwelijk op stapel stond.’ 

 

 

‘We vertelden dit opmerkelijke nieuws natuurlijk ook aan onze Samoaanse ‘familie’.

En zij schoten hartelijk in de lach. Zij vonden dat het eigenlijk niet mocht. Volgens hun opvatting konden Albert en ik dan niet langer met elkaar getrouwd blijven. We waren door het huwelijk van onze ouders immers stiefbroer en -zus van elkaar geworden, familie dus. Tsja… cultuurverschil zal en mag er altijd zijn natuurlijk.’

 

opa en oma in Fiji op bezoek

Alberts vader en Marijkes moeder komen als pasgetrouwd stel op bezoek bij hun kleinzoon.

 

‘Inmiddels hadden wij het wel gezien op Samoa.

Na die hele nare ervaring met onze zieke baby Matthias (zie deel 4) wilden we nog maar één ding: het anker lichten en het wijde zeegat uit! Dus pasten we onze boot aan. We spanden een net rondom de reling zodat Matthias vrij rond kon lopen. Op de voorpunt kwam een hekje dat fungeerde als box. Met de boot helemaal kidsproof waren we klaar voor vertrek. We namen uitvoerig afscheid van onze Samoaanse familieleden en zeilden verder de mooie Grote Oceaan op.’

 

 

‘We bezochten de mooie Tonga-eilanden en daarna de Fiji-eilanden.

En daar kregen we heel speciaal bezoek! Onze ouders kwamen als pasgetrouwd stel langs. We vonden het heel bijzonder! Twee mensen die beiden geen woord Engels spraken, vlogen naar de andere kant van de wereld om hun kleinzoon te bewonderen. We voelden diep respect dat ze dit aandurfden. De vliegreis verliep goed en na lange tijd konden we elkaar weer in de armen sluiten. En zo beleefden we samen vele dierbare momenten.’

 

Opa in Fiji op bezoek

Alberts vader en Marijkes schoon- en stiefvader vloog de halve wereld over om zijn kleinzoon te zien. 

2017-06 Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein. Foto’s: aangeleverd door Marijke Hoekstra-de Boer.

Binnenkort lees je in deel 6 over de ontmoeting met kapers op volle zee.

 

 

 

Benieuwd naar het complete avontuur van Marijke en Albert?

Bestel het boek ‘Parels achter de horizon’ door Albert Hoekstra via: marijkedeboer@zonnet.nl. 570 pagina’s met kleurenfoto’s. Prijs: Euro 24,95.

Of bestel het hier via bol.com.

 

52d9556ecb6db7.70153399

.

 Bulk Alert