Een ander voorbeeld van een geïmproviseerde babyweegschaal. Foto: Flickr – Photo Sharing.

(Lees hier in deel 1deel 2, deel 3 en deel 4deel 5 en deel 6 over het zeilende stel dat op Amerikaans Samoa een baby kreeg en daarna weer verder wilde zeilen op zoek naar avontuur.) 

Deel 7: Marijke en Albert voeren vijf jaar de wereldzeeën over

 

Zeilend stel over hun alternatieve consultatiebureau:

‘We zetten onze baby gewoon steeds

in de supermarkt op de weegschaal’

 

Als je over de wereldzeeën zeilt, gooi je voortdurend op een andere plek je anker uit. Als er dan een baby bij komt in de vorm van Matthias moet het zeilende stel Albert en Marijke Hoekstra-de Boer improviseren op het gebied van babyzorg. Want steeds hetzelfde consultatiebureau bezoeken, is door hun zwervende bestaan natuurlijk niet mogelijk. Om de groei van Matthias in de gaten te houden, vinden ze een handige oplossing. ‘We zetten hem regelmatig in de supermarkt op de weegschaal’, vertelt Marijke. ‘Even een stip zetten op de groeigrafiek en de lijn doortrekken en het was meteen duidelijk dat hij weer flink was aangekomen.’

 

[5] hallo, alles wel aan boord

Matthias gedijt goed op de gezonde zeelucht. Foto: Marijke Hoekstra-de Boer.

 

Voor de vaccinaties hielden ze het Amerikaanse schema aan.

‘Als Matthias aan zijn volgende prik toe was, bezochten we een ziekenhuis. De service verschilde enorm. Op de eilanden in de Pacifische Oceaan waren de ziekenhuizen meestal vies en erg primitief. Zo stonden bij de kinderafdeling de schema’s van de controles en de vaccinaties op een stuk karton geschreven. Dat karton was van een doos gescheurd en hing aan de muur. Het personeel was gelukkig wel erg vriendelijk en zette Matthias meteen op de vaccinatielijst. Ze vroegen om een bijdrage omdat we bezoekers waren. Toen we schrokken van de hoogte van het bedrag, deden ze er meteen de helft af.’

 

 

 

Aan boord was het soms ook zoeken naar goede alternatieven.

‘We waren heel zuinig met water. We gebruikten meestal katoenen luiers. Die spoelden we eerst uit met zeewater. Daarna gingen ze in een emmer met water, chloor en waspoeder om te weken. Als Matthias in bad geweest was, spoelden we met het badwater de geweekte luiers uit. Het oude weekwater ging weg en dat verversten we weer met het bad- en spoelwater waar weer wat chloor en waspoeder bij ging. Dit kostte ons een uurtje werk en vier liter water. De luiers gingen aan de waslijn en waren dankzij de hete Tropenzon binnen een half uurtje droog.’

 

wieg

Qua ruimte aan boord was het vaak behelpen. Foto: Marijke Hoekstra-de Boer.

 

Qua ruimte was het aan boord vaak behelpen.

Zo lag Matthias met zijn maxi cosi in de kuip en had hij weinig bewegingsruimte. Ook het varen zelf bleek niet altijd een pretje. Marijke herinnert zich de tocht naar de Vava’u groep van Tonga. ‘Matthias werd direct zeeziek door de ruige zee. Hij was zo lief dat hij nog wel probeerde te lachen naar ons. Maar het ging heel moeilijk. Later ging Albert naast hem op de grond zitten. Matthias’ oogjes draaiden rond en uiteindelijk viel hij gelukkig in slaap. Maar vervolgens werden Albert en daarna ikzelf ook ziek. Niet zo handig.’ 

 

 

 

‘We moesten natuurlijk Matthias bezig houden en voor hem zorgen terwijl we onze handen vol hadden aan onszelf.

En we moesten ook nog de boot besturen. We losten elkaar om de paar uur steeds af. Langzamerhand veranderde de boot in een puinhoop. Alles zat onder de kots en was vies. Maar we waren gewoon te ziek om op te ruimen. Op zo’n moment vraag je je af waar je mee bezig bent en wil je onmiddellijk stoppen met die hele wereldreis’, lacht Marijke.

 

Thailand

Eén van de vele droomplekjes onderweg. Foto: Marijke Hoekstra-de Boer.

 

Tot ze een poosje later op een onbewoond eiland zaten.

Ze een smeulend vuurtje van hout en kokosnoten stookten (dan bleven de muskieten weg), heerlijk uit een kokosnoot dronken en in het warme glasheldere water zwommen met het uitzicht op het wonderschone koraalrif. Toen waren ze het idee om te stoppen alweer helemaal vergeten. ‘Dat waren de mooiste momenten van een wereldreis per zeilboot’, vertelt Marijke. ‘Vaak is het een hard en onzeker bestaan. Maar die pareltjes maakten het helemaal goed.’

2016-06 Tekst: Samenwerking tussen Marijke Hoekstra-de Boer en Alice ten Napel voor MoederBrein.

 

 

Binnenkort lees je in deel 8 over een nieuwe verrassing voor Albert en Marijke.  

 

Benieuwd naar het complete avontuur van Marijke en Albert?

Bestel het boek ‘Parels achter de horizon’ door Albert Hoekstra via: marijkedeboer@zonnet.nl. 570 pagina’s met kleurenfoto’s. Prijs: Euro 24,95.

Of bestel het hier via bol.com.

 

52d9556ecb6db7.70153399

 

 Sale babykleding