Het voelt een beetje als: Ben-ik-wel-een-goede-moedertest?

Op bezoek bij de schooldokter

 

 

Het voelt toch altijd als een soort: Ben-ik-wel-een-goede-moedertest? Zo’n bezoekje aan de schooldokter. Maar dat kan ook aan mij liggen.

Of Jongste elke dag ontbijt? Hij knikt waarheidsgetrouw ja.

En of hij wel eens bij de tandarts is geweest? Yep. Nee, geen gaatjes.

Dit gaat heel goed!

En ja, mama leest elke avond voor het slapen gaan.

School is leuk en hij vindt het helemaal niet moeilijk. Dat ze het maar even weet. Hij heeft veel vriendjes en gaat vaak spelen. Mama fungeert wel als taxi.

 

Dan het heikele punt. ETEN! 

‘En? Welk eten vind je lekker?’ vraagt de schooldokter hem.

En wat antwoordt hij tot mijn verbazing? ‘Broccoli’.

Dat is inderdaad sinds een paar dagen zijn lievelingsgroente.

 

broccoli

 

Pfft. Dat zijn er weer drie bonuspunten bij voor mij als moeder!

Dat hij een jaar lang alleen worteltjes en doperwtjes bliefde hebben we er maar niet bij verteld 😉

 

Dan test ze zijn oren. Fanatiek drukt hij elke keer op het knopje als hij een piepje hoort.

‘Zijn oren doen het uitstekend’, zegt de schooldokter.

‘Nu heb ik eindelijk bewijs’, zeg ik plagend tegen Jongste.

‘Ja, ik luister soms gewoon niet’, grinnikt hij ondeugend.

En met dat gezonde ondeugende jongetje ga ik bijna huppelend de deur uit. 

 

En die broccoli? Die is na een paar dagen weer uit de gratie. Maar dat weet de schooldokter lekker niet. 

Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein. Foto’s: pexels.com

 Back to study