Midden in de ZOMER kreeg Jongste regenlaarzen met Spiderman erop. De zon scheen, het was dik over de twintig graden, maar die laarzen MOESTEN aan. Argumenten van mijn kant strandden op de magische aantrekkingskracht van Spiderman.

 

‘Het regent niet’.

‘Misschien gaat het wel regenen mama.’

‘Het is over de twintig graden lieverd, veel te warm voor een paar rubberen laarzen.’

‘Nee hoor, ze zijn helemaal niet warm!’

 

 

 

EEN HALF JAAR LATER.

Het is buiten ijzig koud. Het is onder nul, maar die laarzen MOETEN aan. Argumenten van mijn kant stranden op de magische aantrekkingskracht van Spiderman. 

 

‘Het regent niet’.

‘Misschien gaat het wel regenen mama of sneeuwen.’

‘Het vriest lieverd, neem lekker je warme bergschoenen.’

‘Nee hoor, mijn laarzen zijn helemaal niet koud.’

‘Maar als je hard schopt met voetballen, vliegen ze zomaar van je voeten!’

‘Ik ga toch meestal keepen.’

 

 

 

Ik geef het op. Ik ga voor ervaringsgericht leren. Het grootste deel van de tijd zit hij toch binnen in een warme klas 😉 

 

Hebben jullie ook van die heerlijk eigenwijze kinderen?

Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein. Foto: Alice ten Napel

 Baby & kinderkleding algemeen