Cabaretier Roué Verveer hekelt

de Nederlandse opvoedcultuur

 

Waarom? Daarom! Opvoeden op z’n Surinaams is een hilarisch boek dat de verschillen tussen een Surinaamse en Nederlandse opvoeding sterk uitvergroot. Vooral de wijze uitspraken van opvoedgoeroe tant’ Wonnie zijn bij tijd en wijle geniaal. ‘Papa en mam, vorm een team, want een baby is een tegenstander van formaat.’ Je bent gewaarschuwd. Lees dit boek met een paar korrels zout. 

 

Roué groeide op in Suriname, is getrouwd met Farah en is zelf vader van twee Amsterdamse tienerzonen Randy en Julian.

Op straat hoort hij de zevenjarige Mereltje ‘stom wijf’ zeggen tegen haar moeder. Die doet vervolgens niets. Daar krijgt Roué het Surinaams benauwd van. Hij voorziet een verschrikkelijke tienertijd met dat bewuste Mereltje. Dus trekt Roué ten strijde om die Nederlandse moeder te helpen. Want ze moet nú al ingrijpen.

 

 

 

Tant’ Wonnie, grootvaders oudste zus, fungeert als de Johan Cruiff van de opvoeding.

Ze bemoeit zich met iedereen in de familie. Haar rake opmerkingen weerspiegelen de Surinaamse opvoedmethode. ‘Een gewaarschuwd kind telt voor twee.’ Of: ‘Kind is geen woord, maar een afkorting: Kan Ineens Niet Denken’.  

 

Volgens Roué is de Surinaamse opvoeding een duidelijke opvoeding.

‘Maar ook een vrije opvoeding. Je ouders hadden de vrijheid om je met alles wat er maar in de buurt was te slaan.’ Al relativeert Roué direct het slaan. ‘Geen mokerslagen van Mike Tyson, maar tikken, behoorlijke tikken, ferme tikken.’ Overigens slaat Roué zijn eigen kinderen niet.

 

 

 

Zijn eigen opvoeding vergelijkt hij met een tv uit de jaren zeventig.

‘Als zijn tv het niet goed deed, gaf mijn vader er een harde klap op om de boel weer aan het werk te krijgen. Hielp dat niet, dan kon hij de tv schudden of op zijn plaats zetten. Daarna deed ie het dan weer prima.’ Zijn eigen kinderen vergelijkt hij met computers. ‘Benut je die eerste drie jaar goed, dan heb je er na het derde jaar geen kind meer aan. In computertaal de eerste drie jaar installeer je alle sofware op je kind en daarna hoef je alleen maar updates uit te voeren.’

 

Roué hekelt de praatcultuur.

‘Het verklaart misschien waarom Nederlanders gemiddeld magerder zijn dan Surinamers. Je kan met een kind praten tot je een ons weegt.’ Hij tekent het verschil als: ‘Je doet wat je zegt’-ouders of ‘Wil je broccoli of spinazie’-ouders. ‘Opvoeden is dat je ervoor moet waken dat assertiviteit uitmondt in brutaliteit.’ Hij waarschuwt voor de gevolgen van teveel praten:  ontspoorde kinderen. De grens moet duidelijk zijn. Slappe ouders en de overheid mogen geen smoesjes verzinnen. ‘Alcoholmisbruik ligt niet aan de jeugd van tegenwoordig maar aan de ouders van tegenwoordig.’

 

 

 

Roué noemt de puberteit een Nederlands verzinsel.

Zijn vrouw Farah waarschuwt hun oudste Randy regelmatig: ‘Hier in huis wordt niet gepuberd. En als je pubert, laat het me niet merken.’ Toch sijpelen de goede Nederlandse elementen ook bij Roué de opvoeding binnen. Kinderen mogen hun eigen mening zeggen (dat mocht hij niet) maar wel met tact.

 

Als cabaretier strooit Roué geroutineerd met grappen en quizzen.

Wel is zijn boodschap heel serieus. Of je het nu wel of niet eens bent met de opvoedstijl van Roué: Lezen dit boek! Je schiet regelmatig hardop in de lach. En dat is alleen maar gezond.

 

 

 

Inkijkje van de opvoedmethode van Roué in de dagelijkse praktijk

Een bezoekend vriendje belt aan en zegt alleen: ‘Hoi’ bij binnenkomst. Roué zet hem pardoes weer buiten omdat het niet zijn vriendje is.  

‘Hij was stomverbaasd. Ik heb hem pratend door de brievenbus geïnstrueerd. ‘Tim, je belt weer aan, dan doe ik open, dan zeg jij: ‘Goedendag, meneer Verveer’, dan zeg ik: ‘Hoi, Tim’, dan vraag jij: ‘Meneer Verveer, is Randy thuis?’, dan zeg ik: ‘Ja’ en dan begin je te lopen. Heb je ‘m?’

Ding dong.

‘Hey Tim, wat een verrassing!’

 

Nog een paar inkoppers van tant’ Wonnie

  • In de opvoeding is altijd één partij ontevreden. – En als het goed is, is het altijd het kind
  • Geen regels kweekt vlegels
  • De een zijn dood, is jouw kind zijn leermoment
  • In oorlog en opvoeding is alles geoorloofd. – Dus ook chantage.
  • Onderhandel liever met terroristen dan met kinderen

 

Nieuwsgierig en ook zin om hardop te lachen om een hilarisch boek?

Bestel hier het boek! Waarom? Nou gewoon daarom! 😉

 

Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein.

 Boeken algemeen