Leer hoe kinderen al doorslapen vanaf een maand of vier!

Franse kinderen gooien niet met eten, Opvoedadviezen uit Parijs

 

Franse baby’s slapen door vanaf een maand of vier (of nog eerder) en in restaurants zitten ze keurig aan tafel en eten alles op wat ze voor krijgen geschoteld. De Amerikaanse Pamela Druckerman woont in Parijs en doet in dit boek verslag van haar zoektocht naar het geheim van de Franse opvoeding. Die ligt zo voor de hand dat de Fransen het zelf niet eens kunnen benoemen. Stukje bij beetje ontrafelt Pamela het geheim.

 

 

 

Allereerst bestaat er in het hele land eenduidigheid over hoe je de opvoeding aanpakt.

Dat begint met het respectvol benaderen van een baby. Fransen dichten een baby veel begrip toe en leggen veel uit. Een pauze inlassen is daarbij essentieel. Na een week of zes trainen ze de baby in wachten. Als hij huilt gaan ze er niet meteen naar toe. Misschien valt de baby vanzelf in slaap. En als ze komen, spreken ze de baby liefdevol toe. Ze troosten de baby tot hij weer in slaap valt en geven meestal geen voeding. Blijkbaar leert een baby zo snel doorslapen. 

 

Iedereen hanteert overdag dezelfde voedingstijden.

’s Middags is er één snackmoment. De rest van de dag wordt niet gesnoept. Pamela ontdekt dat Fransen bijna unaniem hetzelfde kader hanteren. Er zijn duidelijke grenzen en binnen die grenzen krijgen kinderen veel vrijheid. Blijkbaar werkt het goed. Net als de afbakening van de tijd voor de ouders. ’s Avonds gaan de kinderen vroeg slapen en ze komen niet meer beneden. De ouders hebben zelf ook nog een leven. Moeders zijn na drie maanden weer in shape en het is geen vraag of ze werken, maar wat voor werk ze doen.

 


 

Aarzelend stuurt Pamela na lang dubben haar dochter vijf dagen naar de crèche, net zoals de andere Franse ouders.

De leidsters zijn uitstekend opgeleid, ontvangen regelmatig bijscholing en het eten is voortreffelijk en zeer gevarieerd. Maar de Franse gewoonte om kinderen op vierjarige leeftijd een week op vakantiekamp te sturen, gaat haar toch een brug te ver.

 

Pamela duikt diep in de materie en schildert een mooi plaatje van de verschillen tussen opvoeden in Frankrijk en Amerika.

In het begin kost het een beetje moeite om in het boek te komen, maar gaandeweg leest het vlotter weg. En je steekt er het nodige van op omdat ze veel leuke voorbeelden uit de geschiedenis noemt. Een aanrader dus. Vooral als je de doorslaapadviezen en eetregels toe wilt passen. Wie weet helpt het. En past deze opvoedstijl helemaal niet bij jou dan is het sowieso nog interessant doordat je meer leert van andere culturen en opvattingen. 

 

Nieuwsgierig? Bestel het boek hier

Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein.

 Babyfoonweken