Foto: Bertrik Hakvoort

Ana Lakerman geeft ons tips

Waarom kinderen haren wassen, tanden

poetsen en nagels en haren knippen haten 

 

 

Net als veel kinderen heeft mijn jongste een vreselijke hekel aan haren wassen. ’s Ochtends vraagt hij steevast: ‘Is het vandaag wél of niet haren wassendag?’ Vaak moet ik hem teleurstellen en gilt hij verontwaardigd als er een drupje water in zijn ogen komt. Ook tanden poetsen en nagels en haren knippen, zorgen voor gedoe. Vlak voordat we weggaan, verstopt hij zich vaak als hij het woord tandenborstel hoort. Waarom is dat eigenlijk zo? MoederBrein gaat te rade bij Ana Lakerman.

 

 

 

Ana werkt al decennia lang met speciale kinderen en weet van alles over sensorische integratie.

Dat is de manier waarop wij de prikkels van de wereld om ons heen verwerken. Bij speciale kinderen wijkt dat vaak af. Daarom reageren zij nog heftiger op de net genoemde lichamelijke verzorging. Zo zijn sommige kinderen met autisme bijvoorbeeld extreem bang voor een kappersbezoek. Gelukkig zijn er kappers zoals James Williams die alles uit de kast trekken om hun cliënten toch tot dienst te zijn. Dat blijkt uit deze foto’s die vorig jaar de hele wereld overgingen. 

 

Maar bang zijn ook heel veel kinderen zonder autisme.

En Ana wijt dat onder andere aan angst die wij als ouders ze onbedoeld meegeven. ‘Iemand komt opeens met een schaar heel dicht bij hun hoofd, hun gezicht of vingers. Dat is heel gek voor ze. Want een schaar gebruik je om te knutselen. En als kinderen knutselen, waarschuwen we ze ook altijd. Pas op! Wees voorzichtig. Niet mee zwaaien. Straks doe je jezelf pijn. Er bestaat dus angst voor de schaar én ook voor het onbekende. Want wat gaat er gebeuren? Misschien gaat opeens wel het hele haar weg of knippen ze mijn vingers eraf. Het kind is voor zijn gevoel de controle helemaal kwijt en reageert daarom ook zo heftig.’

 

Van zo'n meewerkend kind dromen de meeste ouders.

Van zo’n meewerkend kind dromen de meeste ouders.

Foto: Flickr – Photo Sharing

 

Ana geeft een tip.

‘Het is handig om eerst bij jezelf een piepklein stukje van je eigen haar of nagel af te knippen. Met woorden en wat overdreven mimiek maak je duidelijk wat je doet en ook waarom. Maak stap voor stap duidelijk wat het kind kan verwachten. Dat bij haren knippen een schaar koud en licht drukkend aanvoelt op de huid en dat het knippen een knisperend geluid geeft. Maar dat straks wel dat gordijntje voor de ogen weg is. En met korte nagels je handen weer schoon lijken.’

 

 

‘In angstsituaties zijn kinderen supergevoelig.

En ook simpele alledaagse handelingen doen dan in hun ervaring pijn. Shampoo of water in de ogen beleven ze dan als een ramp. Wat helpt is om aan  kinderen zelf te vragen waarvoor ze precies bang zijn. Zij weten zelf het beste wat ze angst aanjaagt. Door erover te praten, denken ze er zelf over na. En als jij hun angsten begrijpt, kun je het samen het beste oplossen. Een washand voor de ogen, goed achterover hangen of andere shampoo kopen. Als een kind zelf meedenkt over de oplossing krijgt hij de controle weer een beetje in handen. En dat werkt vaak het beste.’  

 

Dat kinderen tanden poetsen verfoeien, vindt Ana niet bevreemdend.

‘De mond is een heel gevoelige plek. Als wij naar de tandarts gaan voor een behandeling krijgen we altijd een prik. Als iemand met een borstel in hun mond gaat poetsen, doet dat in hun ervaring pijn. Dat levert angst op en door de angst zijn ze nog gevoeliger. Voilà, de bekende negatieve vicieuze cirkel. Ook op dit punt is het belangrijk om het kind mee te laten denken over oplossingen en de zelfcontrole zoveel mogelijk terug te geven.’ 

 

Fantasiespel met een pop helpt kinderen de situatie te begrijpen. Zo komen ze zelf tot oplossingen.

Fantasiespel met een pop helpt kinderen de situatie te begrijpen. Zo komen ze zelf tot oplossingen.

Foto: Flickr – Photo Sharing

 

Tot slot raadt Ana aan om gewoon met een pop zoveel mogelijk deze situaties na te spelen.

‘Ga samen de haren wassen en nagels knippen. Betrek kinderen in je fantasiespel. Zo verwerken ze wat er is gebeurd. En als ze nog niet verteld hadden wat ze dwars zat, kan een rollenspel een handig hulpmiddel zijn om wel te ontdekken waar ze bang voor zijn. En natuurlijk vragen wat de pop het liefste wil. Succes!’

 

Korte bio Ana Lakerman:

Ana werkt met speciale kinderen met de methodes Sensorische Integratie, Contactgericht Spelen en Leren, SonRise en Teach. Lees meer op haar website Bejachad (= samen).

 Partylooks