Overgevoelig tactielsysteem? Ana geeft tips!

 Ik wil geen kriebelsokken!!!

 

Een kind dat een mooie nieuwe trui vol afschuw meteen uittrekt. Want die kriebelt! Vooral in de nek!!! Sokken en schoenen die zo snel mogelijk uitgaan en een kind dat het liefst in zijn blootje speelt. Herkenbaar? Misschien heeft jouw kind wel last van een over- of ondergevoelig tactielsysteem. Ana Lakerman legt MoederBrein uit wat het is en geeft oplossingen en tips.

 

 

 

‘Tactiel betekent dat je iets waarneemt door het aan te raken’, vertelt Ana.

Door haar werk met speciale kinderen heeft ze grote kennis op het gebied van sensorische integratie. Dat is de manier waarop wij de prikkels van de wereld om ons heen verwerken. ‘Een baby leert de wereld kennen door tasten, ruiken, horen, zien, proeven. Daarom zijn huid- en oogcontact cruciaal voor een baby om zich te ontwikkelen.’

 

‘Soms gaan baby’s huilen als je ze oppakt omdat ze overgevoelig zijn.

De reactie is dan vaak om minder of geen contact te zoeken. Heel jammer, want de baby heeft dat huid-op-huidcontact wel nodig. Probeer dan met een pingpongballetje heel zachtjes over de handjes van de baby wrijven en later op andere plaatsen. Zo stel je de baby voorzichtig bloot aan deze prikkel en went hij eraan. Win informatie in bij een professional zoals een fysiotherapeut om meer manieren te ontdekken om de baby te helpen.’

 

1-7703

 Foto’s: Bertrik Hakvoort van Fotografie Hakvoort

 

‘Kinderen met een normaal tactielsysteem hebben doorgaans geen last van kledingtextuur.

Het labeltje in de nek merken ze niet eens op. Kinderen met een overgevoelig tactielsysteem stoort dat juist enorm. Als je het labeltje eruit knipt, kan het overgebleven ribbeltje nog voor een naar gevoel zorgen. Wat is dan wijs? Gelukkig is er nu ook kleding waarin de maat in het kledingstuk zelf geprint is. En het labeltje met wasvoorschriften aan de zijkant zit. Dat scheelt enorm.’

 

 

Soms komt de overlast van knellende boorden, knopen die tegen de huid drukken, touwtjes, lusjes, blikken knoopsgaten of haakjes die kriebelen.

Iedereen heeft weleens een touwtje van de sok tussen de tenen gehad. Je rust dan niet voordat het weg is en je sok goed zit. Met een overgevoelig tactielsysteem is dit gevoel nog veel sterker. ‘Ik ken mensen die huiduitslag krijgen door knopen of haakjes. Die moeten echt op zoek naar kleding die ze niet irriteert. Het is dan bijvoorbeeld ontzettend lastig om een geschikte BH te vinden.’

 

Ook de soort stof kan veel problemen opleveren.

‘De prikkels van de stof gaan via de tastzin naar de hersenen. Die prikkels zijn zo overweldigend dat een kind er door overspoeld raakt. Het gebeurt vaak bij wol, viscose of synthetisch materiaal, maar een gewone katoenen trui kan ook problemen opleveren. Het is een kwestie van uitproberen wat goed gaat.’ Een ouder kind kan prima uitleggen waar het last van heeft, maar een overgevoelige baby heeft maar één communicatiemiddel, en dat is huilen. Vraag jij je af waarom je baby steeds huilt ook al is hij gevoed en verschoond? Misschien is het raadzaam om uit te zoeken of hij overgevoelig is voor de kleding die hij draagt.

 

 
 

De overgevoeligheid varieert van een afkeer van water, zand, scheerschuim of klei.

Sommige kinderen vinden het vreselijk om vies te worden. Een overgevoelig tactielsysteem kan echter ook aangeleerd zijn. ‘Sommige moeders willen niet dat hun kind nat wordt of met zand en modder speelt. De huid krijgt zo geen mogelijkheid om te ontdekken wat er met een druppel water op de huid gebeurt. Zodra zo’n kind een beetje nat is, wil het meteen droge kleding aan. Heel jammer, want zo mist de huid veel leermomenten.’

 

‘Als een kind een hekel heeft aan bepaalde materialen gaat het die ontwijken.

Het is belangrijk om heel langzaam het tastzintuig te stimuleren en het kind er zo aan te laten wennen. Dit kan met voelbakken met linzen of bonen waarin cadeautjes zijn verstopt. Of door scheerschuim op een tafel te smeren en dan te tekenen. Of samen met klei te spelen. Het is ook belangrijk voor het fantasiespel. Ons tastzintuig is van levensbelang’, benadrukt Ana. ‘Het waarschuwt ons als iets te heet of te koud is en zo leren we onszelf tegen de gevaren van de buitenwereld te beschermen.’

 

 

 

Overigens hoeft een kind dat graag de sokken en schoenen uittrekt niet meteen tactiel overgevoelig hoeft te zijn.

‘Misschien vinden ze het gewoon prettiger spelen omdat ze met de blote huid van hun voeten meer voelen. En een klein kind dat alle kleding uittrekt, heeft het misschien gewoon op dat moment te warm maar kan dat nog niet zeggen’, lacht Ana. ‘Blijf vooral goed kijken naar je kind, maak veel huid- en oogcontact en praat en speel samen. Dan ontdek je snel genoeg wat ze prettig vinden.’  

 

 

 

Wie is Ana Lakerman?

Ana-uitsnede

Foto: aangeleverd door Ana Lakerman

Ze is getrouwd met Amiad en moeder van een zoon en drie dochters en oma van twee kleindochters. Ze werkt al decennialang met speciale kinderen met de methodes Sensorische Integratie, Contactgericht Spelen en Leren, SonRise en Teach. Lees meer op haar website Bejachad. Koken en bakken zijn haar grote passies.

2017-07 Tekst: Alice ten Napel voor MoederBrein.

 

Meer lezen over dit onderwerp? Lees hier over Aanraken: een eerste levensbehoefte

 

 Solden